کنگره شهدای پایگاه شهید سعادتجو

saadatjoo — Mon, 16 Apr 2007 08:23:18 GMT

سال اصلاح الگوی مصرف بر شما مبارک باد

با درست مصرف کردن به فکر آینده کشورمان باشیم...

توضیحاتی چند درباره وبلاگ (حتما بخوانید )

saadatjoo — Sat, 11 Nov 2006 09:40:18 GMT

ضمن خوش آمد گویی و تقدیروتشکرازشما که به وبلاگ واحدشهدای پایگاه شهیدمحمدسعادتجوآمدید

چند مطلب و تذکر درباره وبلاگ (حتما بخوانید و بعد وارد شوید):

بیینده گرامی و دوست عزیز برای مشاهده وصیت شهدا بر روی ادامه مطالب کلیک کنید
جهت اطلاع این وبلاگ هنوز کامل نشده و عیبهایی دارد با نظرات خود مارا یاری کنید
بیننده عزیز حتما جهت ارسال اخبار و مطالب جدید وبلاگ و پایگاه برای شما َ در خبر نامه عضو شوید (لازم به ذکر است بخش خود را درپایگاه ضمن نوشتن اسم خود در قسمت نام بنویسید ))
با ارائه انتقاد و پیشنهاد برروی هر پست مارا یاری کنید تا بهتر شویم
منتظر عکسها و مطالب جدید ما باشید مطالب ما حداقل هر یک ماه یک بار بروز می شود و اگر مطلبی را پیدا نکردید به قسمت آرشیو مطالب بروید و اگر هم نبود با ما در ارتباط باشید
اگر مطالبی بیشتراز شهید و یا موضوعی دیگر می خواستید به ما ایمیل بزنید تا برای شما ارسال کنیم
اگر شما وبلاگ و مطلب خوبی دارید برای ما ایمیل کنید تا به اسم شما در وبلاگ به ثبت برسد
همرزمان عزیز در صورت داشتن مطالب . خاطره یا دست نوشته ای از هر یک از شهدای عزیز دارید . بر روی هریک از شهدا که دارید برروی" قسمت نظر دهید " کلیک کرده و مشخصات خود را وارد نموده تا با شما تماس یا میلی ارسال شود

باتشکر مدیریت وبلاگ

شهید محمد سعادتجو

saadatjoo — Sat, 11 Nov 2006 09:04:18 GMT

زندگي نامه شهيد محمد سعادتجو

شهيد محمد سعادتجو در 15 مرداد ماه سال 1341 در خانواده اي متوسط پا به عرصه وجود نهاد و چهارمين فرزند خانواده او در زمان طفوليت چندين بار در معرض مرگ قرار گرفت ولي از آنجايي که مقدرات خداوند بر اين قرار گرفته بود تا او به فردي مؤثري براي جامعه خود و اسلام بدل شود وآنگاه به ديدار معبودش بشتايد به طور معجزه وار از دم مرگ گريخت در دوران کودکي و بعد از آن همواره به مظلوم بودن معروف بود و دائماً همدم کساني بود که يا بواسطه پيري و فرسودگي گوشه گير بودند و يا بواسطه ي شرايط خاص خانوادگي تنها زندگي مي کردند و اين از خصوصيات بارز اخلاقي او بود که روح پر مهر و محبت او با زندگي تنها با پير زني رابر زندگي در کانون گرم خانواده را ترجيح مي داد شهيد محمد سعادتجو از همان کودکي از نظر پايبند بودن به مسائل اسلامي برتر از ديگر برادران و خواهران خود بود.

تا اينکه در سن 6 سالگي به مدرسه رفت. دبستان اوليائي اولين آموزشگاه علمي او بود. شهيد محمد تا سال سوم در دبستان اوليائي بود و همواره جزء دانش آموزان رتبه ي بالا قرار داشت تا اينکه محل زندگي او عوض شده و خانواده اش در خيابان ابوسعيد سکني گزيدند و او مجبور شد سال چهارم و پنجم دبستان را در مدرسه طاهري بگذراند. با گذشت زمان هر چه بر ميزان عملش افزوده مي شد شخصيت او نيز بيشتر شکل مي گرفت و از همان اوائل نشان مي داد داراي خلق و خويي بزرگوار و با صفا مي باشد اطرافيانش همه مجذوب او بودند که با صفاي باطني و صداقت درون سخن مي گفت با همه مهربان بود چون از حب و بغض هاي مادي و دنيوي بدور بود همواره ساده لباس مي پوشيد و هيچ گاه اهميت به نوع و فرم لباس خود نمي داد بخاطر اينکه ايدئولوژي او مبتني بر اسلام بود نه اسلام شاهنشاهي و مصرفي آن دوران.

شهيد محمد بعد از دوره ابتدايي براي گذراندن دوره راهنمايي به مدرسه راهنمايي عارف رفت او دراين دوره از زندگي خود بخاطر فسادي که در آن دوران بر کل جامعه مدارس حاکم بود از ديگر همکلاسان خود جدا بود و برخورد او با آنان تنها در سطح مدرسه بود او در اين دوران با اخلاق و رفتار خود همواره مورد جلب توجه دبيران خود بود و از بو به عنوان شاگرد نمونه ياد مي کردند .

با به اتمام رسيدن دوره راهنمايي او وارد دبيرستان شئ و در دبيرستا ن شهيد فرامرزغفار زادگان دوران دبيرستان را شروع کرد تا اينکه دراواخر سال دوم دبيرستان با نوهيني که در روزنامه اطلاعات آن زمان به ساحت مقدس امام عزيزمان شد جرقه انقلاب زده شد و مردم به عنوان اعتراض به کوچه و خيابانها ريختند که محمد نيز جزء اولين ها بود او همواره علي رغم ميل ظاهري خانواده که نشأت گرفته از غرايز عاطفي بود مبني بر عدم شرکت در راهپيمايي ها در تظاهرات شرکت فعال داشت و با آغاز سال سوم دبيرستان از اولين کساني بود که به عنوان اعتراض در کلاس درس حاضر شد و بعد از آن هم نيز در تمامي تظاهرات شرکت داشت تا اينکه در 22 بهمن 57 انقلاب اسلامي به دلاوري امام به پيروزي رسيد و شهيد سعادت جو که عشق به اين انقلاب مي ورزيد خود را آماده کرد تا با تمام وجود ش از آن دفاع کند و از نثار جان و مال دريغ ننمايد.

شهید جعفر وطن پرست

saadatjoo — Fri, 10 Nov 2006 16:14:18 GMT

زندگي نامه شهيد جعفر وطن پرست

در سال 61 در حالي که 15 سال بيشتر نداشت در بسيج پايگاه سناباد ثبت نام کرد و يک سال بعد در 16 سالگي داوطلب حضور در جبهه ها شد. يک روز به خانه آمد و گفت : مادر مي داني اسمم را کجا نوشته ام گفتم نه گفت کردستان گفتم شما با اين جثه ضعيف چگونه مي تواني سرماي انجا را تحمل کني در جوابم گفت: مادر جان هر جا که سخت تر باشد ، ثواب بيشتري دارد پس از 4 ماه به مرخصي آمد گفتم خوب مادر جان به آرزويت رسيدي حالا به درس و مشقت برس گفت تازه حالا اول راه است.

شهید مسعود کرباسی

saadatjoo — Fri, 10 Nov 2006 14:50:18 GMT

شهید مسعود کرباسی

تاریخ شهادت : ۲۷/۰۷/۱۳۶۲

شهید وحید شادیفر

saadatjoo — Fri, 10 Nov 2006 14:25:18 GMT

زندگي نامه شهيد وحيد شاديفر

31 مرداد 1345 در خانواده اي که مذهب ريشه در اعماق زندگيشان داشت وحيد زيست آغاز کرد نمازهاي طولاني پدر ، فداکاري و گذشت مادر ، عشق و علاقه پاک خواهران و برلدران و سکوت وآرامش خانواده آنچنان فضايي براي وحيد آماده کرده بود که از همان نخستين سالهاي زندگي نشانه هاي ايمان به خدا و شيفتگي به پاکان و معصومان را ظاهر ساخت.

سالهاي ستم به پايان رسيد ، سالهاي انتظار و چه زود به پايان رسيد ، 22 بهمن 57 نقطه انتظار وحيدها بود ، وحيد سيزده ساله به ناگاه خود را در ميان خيل عاشقانهي چونان خود مي يابد عاشقاني که سر در قدم دوست مس بازند و سينه آماج گلوله نوکر صفتان مي کنند که کينه شان سالهاست در دل وحيد خانه ساخته نهال نورسته انقلاب با خون پاک اين عزيزان ريشه مي بندد و اين ريشه گويي در اعماق جان وحيد خانه کرده و دستهاي کوچک او قادر نيست به کمک ياران بشتابد ولي در درونش جوانه اي در حال شکفتن است.

راه وصال به معشوق براي وحيد عجيب کوتاه شده ، ديگر دوره هاي تلاوت قرآن ، مجالس سخنراني جلسـات بحـث و شناخت مسائل اسلامي تمامي وقت او را گرفته است و همزمان آنها درس آن هم چه درسي درسي است که اينک براي وحيد هم وظيفه است و هم فريضه آخر امامش و رهبرش به او دستور داده ، درس در مکتب عشق و درس در مدرسه.

وحيد در مهر ماه سال 60 بر اثر لياقت و خلوص و پاکيش به عضويت انجمن اسلاممي دبيرستان که اينک کاري سخت در پيش دارد انتخاب مي شود در اينجاست که هم مي اندوز و هم مي آموز.

جنگ افروزان بعثي و آدمخواران جهاني و زورگويان هماره تاريخ که چشم ديدن روشنيها را ندارند که در دلهاي سياهشان براي شکفتن نور نيست روز بروز بر آتش جنگ دامن مي زنند و برادر وحيد بارها تقاضاي رفتن به جبهه را مي نمايد که با مخالفت مسئولين پايگاه مواجه مي گردد. در خرداد 62 اصرار و پافشاري وحيد ثمر مي بخشد و به او اجازه حرکت مي دهند که به همراه شهيدان شيخي و تزوال عازم جبهه غرب مي شوند منطقه محروم کردستان ، جنايات کافران بعثي و عوام فريبي هاي خود فروختگان داخلي کلاس ديگري مي شود که شهيد عزيزمان در آن آموخته ها را به تجربه درآورد.

همچنان به تحصيلاتش ادامه مي دهد ولي ديگر درس خواندن براي او هدف نيست شرکت دائم در کلاسهاي عقيدتي ، سياسي و آشنايي دقيق با مسائل اسلامي از برادر وحيد اکنون عارفي ساخته که با شناخت کاري ، راه خود را برگزيده است. بيشتر اوقاتش را وقف مسجد و خانواده معظم شهدا مي نمايد و زماني را هم که در خانه مي گذراند بگفته مادر گراميش در حال عبادت و انجام فريضهنماز است اما اينها روح تشنه اورا سيراب ننموده و عطش او روز بروز بيشتر ميشود در همين ايام است که نذر مي کند به ياري خداوند اگر دانشگاه قبول شوم نذر مي کنم که مداومت نمايم بر نماز غفليه ما بين نماز مغرب و عشاء و همچنين مداومت نمايد بر دعاي سمات و ندبه و همچنين مداومت کند بر قرائت سوره يس و الواقعه.

يک سال بيشتر از سربازي او بيشتر نگذشته بود که در کنکور ورودي دانشگاه ها شرکت مي نمايد و در رشته پزشکي با رتبه اي بالا قبول مي شود و اين رشته تنها انتخاب او بود ، شهيد وحيد هميشه ميگفت:

مي خواهم دکتر بشوم و در خدمت به مردم همواره بکوشم.

کوششهايش براي اعزام به جبهه به ثمر رسيد و در اواخر سال 65 در لباس پر افتخار بسيجي عازم منطقه مي شود در واحد اطلاعات و عمليات لشگر 21 امام رضا مشغول خدمت مي شود عجيب است که هنوز چند روزي از ورودش نمي گذرد که تقريباً همه ي اطرافيانش نام او. را ياد مي گيرند و وحيد نامي آشنا براي همه بسيجيان مخلص مي شود که شبها با صوتي خوش برايشان سوره هاي الواقعه و يس تلاوت مي شود اوايل سال نو شهيد وحيد شاديفر براي ديدار خانواده و دوستانش مرخصي به مشهد آمد قيافه اي شاد و خندان و اراده اي پولادين و قلبي مالامال از عشق به الله از خصوصيات دائمي او بود ولي اين بار وحيدي ديگر شده بود اين بار او خود نبود اين بار در پس آن طاهر آرام براحتي مي توانستني روحي را شاهد باشي که در يک انتظار بزرگ بسر مي برد با آرامش و علاقه به ديدار همه اقوام و آشنايان ذفت و از آنها حلال بودي طلبيد ، نيرويي او را بسوي خود مي کشد آنچنان که هنوز چند روزي از مرخصيش باقيمانده بود که ديگر تاب ماندن در او تمام شده بود و به معراج خويش بال کشيد.

18 فروردين 66 عمليات کربلاي 8 آغاز شد ، شهيد شاديفر قيل از شروع عمليات تعدادي از دوستان بسيار نزديکش را جمع کرد و از همه آنها حلال بودي طلبيد ، زودتر از همه لباس غواصي پوشيد و در مسجد حاضر شد ، دستمال سياهي را که در همه ي مراسم سوگواريها و دعاها و نيايش ها همراه داشت و با آن اشک از چهره مي زد و بارها گفته بود خداوند انشاءالله به وسيله اين دستمال سياه مرا مورد لطف خود قرار خواهد داد به گردن بسته بود و با گامهايي آنچنان استوار و با صلابت حرکت مي کرد که هر بيننده اي به حال او غبطه مي خورد ديگر وحيد از آن خود نبود ديگر وحيد پروانه اي بود که نور شمع هستي او را به سوي خود مي کشد ديگر وحيد سوختن را احساس می کرد و گداختن را در راه معبود.

درگيريهاي عمليات شروع شده بود و اصابت ترکشي به ناحيه سر شهيد عزيزمان را به ابديت پيوند داد جاودانه اي شد در تاريخ و کبوتري شد راهي معراج عشق.

شهید امیر حسین ضابطی

saadatjoo — Fri, 10 Nov 2006 14:20:18 GMT

زندگي نامه شهيد سيد امير حسين ضابطي

شهيد امير حسين ضابطي در سال 1352 چشم به جهان گشود محل تولدش مشهد بسيار مهربان و متين بود به زير دستان خود کمک مي کرد به خصوص با بچه ها بسيار مهربان بود و بچه ها به او علاقه زيادي داشتند هر وقت شخص مسني را مي ديد که باري در دست دارد برايش تا منزل مي برد به قرآن علاقه زيادي داشت و به قرائت قرآن مي پرداخت همچنين به ورزش بسکتبال رتبه اول را کسب نمود از پنج سالگي در مساجد به مکبري مي پرداخت در بسيج مسجد سناباد شرکت مي کرد انگيزه ي او از رفتن به جبهه اين بود که به نداي امام امت پير جماران لبيک گفته باشد و در راه خدا جهاد کند به همه سفارش مي کرد که حجابتان را حفظ کنيد و راه شهيدان را ادامه دهيد آخرين سخنش اين بود که وعده گاه حزب الله صحن اباعبدالله (ع) و از ما خداحافظي کرد قطار به راه افتاد و او از ما جدا شد به جزيره مجنون رفت و در عمليات 5 نصر غواصي رفته بود ناگهان خمپاره اي مي آيد و سرش را برد حسين بود و همچون جدش حسين وار رفت همچون حسين بي سر از دنيا رفت بدنش در مدت بيست روز درآبهاي جزيره مجنون بود به همين علت شناسايي وي سخت بوده و بعد از ده روز به ما خبر شهادتش را دادند مادرش در سفر حج به سفر مي برد ولي چون شهيد وضعيت نامساعدي داشت نتوانستند او را نگه دارند او را تشييع کردند و بعد از 16 روز از تشييع مادرش به وطن بازگشت و بعد از دو روز خبردار شد که فرزندش به اوج ملکوتيان پيوست.

شهید حمید حکمت پور

saadatjoo — Fri, 10 Nov 2006 14:19:18 GMT

زندگي نامه شهيد سيد امير حسين ضابطي

شهید حمید صبور حداد طوسی

saadatjoo — Fri, 10 Nov 2006 14:15:18 GMT

وصیت نامه شهید حمید صبور حداد طوسی

بسم رب الشهدا و الصدیقین

یا ایها الذین آمنوا استعینوا بالصبر و الصلوه ان الله مع الصابرین و لا تقولوا لمن یقتل و فی سبیل الله اموات بل احیاء ولکن لا تشعرون (سوره بقره)

ای کسانی که که ایمان آورده اید استقامت بجویید به صبر و نماز که خداوند یاور صابران وروزه داران است. کسانی که در راه خدا کشته می شوند مرده مپیندارید ، بلکه آنها زندگانند ولی شما این حقیقت را درک نمی کنید.

(بدانید اگر شهید شوید موفقید و اگر هم بر دشمن پیروز شدید باز هم موفقید این سر پیروزی صدر اسلام است.) امام خمینی (ره)

با سلام بر امام خمینی رهبر و امید مستضعفان جهان عمرش دراز باد و سلام به ملت قهرمان و شهید پرور ایران و سلام به تمامی شهدای اسلام و سلام به رزمندگان جبهه های حق علیه باطل و سلام بر شما پدر و مادر عزیزم و برادران و خواهرم ، عزیزان من اینک که لحظه موعود و آن حمله به دشمن کافر و رفتن به سوی خداوند و شهادت در راه او که بعد از آن دیدار اوست فرا رسیده لازم دیدم مسایلی چند را با شما عزیزان به عنوان آخرین صحبت هایم در میان بگذارم.

آمدن من به جبهه فقط برای خدا و جهاد و جنگیدن در راه او بوده است و این که شاید بدین وسیله و با شهادتم توانسته باشم مسئولیت خویش را نسبت به انقلاب و اسلام ادا کرده باشم من اصلاً نمی توانستم در مشهد باشم و با آن وضع دوری از دوستان و برادرانی که در زندگی بعد از انقلاب با آنها برخورد داشتم و به رسالت و تعهد خویش عمل کرده بودند و امتحان داده بودند تحمل کنم ، احساس می کردم اگر بمانم پیش از پیش به خود ضربه زده ام و خویشتن را تباه کرده ام یک حالت تنهایی و غریبی داشتم و اگر خداوند نبود نمی دانستم چه کنم بسیار دوست داشتم و دارم که پهلوی دوستانم بروم آنانی که در بهشت رضا (ع)هستند . خداوندا اکنون که توفیقی به دست آمده و جبهه هستم تواناییم ده تا تزکیه را بیشتر داشته باشم و در این تزکیه به سوی کمال بروم.

خداوندامرا شهید بمیران شاید خون ناچیز من کمکی باشد برای تداوم این انقلاب اسلامی که شکست ناپذیر است.

خداوندا مرا به آرزویم که شهادت است برسان شهادت این آخرین حد نهایی تکامل انسان و شما ، اطاعت امام خمینی کنید و بس و از اختلافات بپرهیزید و دیگران را به وحدت دعوت کنید.

(امام خمینی امروز به عنوان ولی فقیه و به عنوان نایب امام زمان (عج) است و اطاعت از اوامر ایشان واجب و همان طور که نوشتم بنا به فرمایش امام و آنچه امروز در جهان شاهد آن هستیم اسلام امروز در مقابل کفر است و توطئه های گوناگون برای شکستن اسلام در کار است استقامت و پایداری ما را نجات خواهد داد و پیروزمان خواهد کرد مبادا خدای ناکرده سست شوید و غمگین ، نه ، هیچ وقت این طور نباشید چرا که معتقدیم بندگان صالح و شایسته خداوند وارثان زمین اند ، و این وعده الهی است که هیچ وقت تغییری در آن به وجود نخواهد آمد.)

پدر و مادر عزیزم : خوشحال باشید از این که خون پسر شما در راه اسلام ریخت و برای نجات مستضعفان از چنگال ظالمان و در راه خدا مبارزه و جهاد ، و شهید شد و دیگر برادرانم را تشویق کنید تا آنها هم در این راه مبارزه و جهاد کنند ، یا شهید شوند یا پیروز که در هر دو سعادت است ، و افتخار کنید و سرافراز باشید.

از شما می خواهم که در اینم موقعیت حساس و در موقعیتی که این همه آواره جنگی داریم از برگزاری مجلس شام خودداری کنید و کتاب هایم را به جایی ببرید که استفاده خوبی بشود.

برادرانم راه اسلام را ادامه دهید و از خط امام خارج نشوید خواهرم سعی کن که فاطمه سلام الله علیها و زینب سلام الله علیها را الگوی خود قرار دهی و راه آنها را در زندگی ات ادامه دهی.

آن کسانی که به اسم اسلام دارند خیانت می کنند ، دوست ندارم و خداوند از آنها متنفر است سعی کنید آنچه را که در این وصیت نامه توصیه نمودم که البته خود عمل می کنید و من کوچک تر ار آنم که به شما درس بدهم ولی من به یادآوری این مطالب را عرض کردم به کار ببندید:

خداوند همه شما را موفق و پیروز بدارد و هر وقت به زیارت می روید برای امام و شهدا دعا کنید ، پیروزی اسلام و نصرت مسلمین و نابودی کفر را از خداوند متعال خواهانم.

7/9/60

شهید وحید رضا طالبی

saadatjoo — Fri, 10 Nov 2006 14:01:18 GMT

زندگي نامه شهيد وحيد رضايي طالبي

شهيد وحيد رضايي طالبي در سال 1349 در ماه مبارک رمضان ماه خدا ، در شب عيد فطر در جوار قدس حضرت رضا (ع) ديده جهان گشود و با قلبم و تربيت صحيح و فراگيري احکام و مسايل ديني رشد کرد وحيد در محيطي رشد کرد که توام بود با درک معنويات . وقتي به سني رسيد که بايد معلم را فرا مي گرفت همچون ديگر هم سنانش به مدرسه رفت. هنوز هشت سال بهار از عمر کوتاهش نگذشته بود که انقلاب شکوهمند ملتان پيروزي و تثبيت گشت. و بدين وسيله بود که زمينه رشد و تعالي بيشتر بوجود آمد. وي از همان کودکي با شرکت در مجالس عزاداري رسته جات سينه زني و زنجير زني ارادت خود را نسبت به ائمه اطهار و سالار شهيدان نشان مي داد در دوران راهنمايي و دبيرستان فعالانه در انجمنهاي اسلامي با مسجد سناباد و بسيج دئانش آموزي شرکت مي کرد و بدين وسيله در درياي پر تلاطم زندگي راه خويش را مي يابد از سال 1364 با قوي کردن ارتباط خود با مسجد سناباد از هر دو سنگر علم و دين پاسداري مي کرد در محيط مجد بود که با آشنا شدن با چهره هاي جـذاب بسيـاري مخلـص حقـايق و اسـرار ديگـري از آفـرينش را درک مي کند ديگر وقت آن رسيده بود که به نداي رهبرش لبيک گويد با اصرار زياد توانست رضايت والدينش را جهت غربت به جبهه بدست آورد. در اعزام بهمن ماه 1365 بود که به آموزش رفت و دوره امدادگري را در اواخر اسفند پايان رساند در تب و تاب جبهه مي سوخت و با صبر زياد امتحانات سال سوم دبيرستانش را با موفقيت پشت سر مي گذارد و در سوم تير ماه 1366 بار ديگر همرزمانش به جبهه عزيمت مي کند حاطره ها و داستانهايي که از او در جبهه نقل مي شود حاکي از تکامل معنوي وي بود. روزها و شبها شبهايي بر بالاي کوه رفته و قرآن کمي خواند و بدين وسيله بود که راه چند ساله را چند روزه پيمود از آنجائيکه خوش سخن بود و شيرين زبان همواره دوستانش براي شنيدن داستانها و احاديثي که وي نقل مي کرد، دورش حلقه مي زدند علاقه وافري به خواندن کتب مختلف بخصوص داستانهاي اخلاقي و اجتماعي داشت تحصيل در رشته رياضي و فيزيک بيانگر ارزش نهادن او به علوم جديد بود و در راه کسبش از مطالعه جدي کتابهاي درسي و کتب و مجلات مختلف ديگر از جمله مجله دانشمند دست بر نمي داشتند در اواخر بطور مستمري در نماز جماعات شرکت مي کردند . از هنر نقاشي لذت مي برد و بدين جهت مهارتي کسب کرد و نقاشي هاي زيبايي حتي از عکس خودش و حضرت اما م براي خانواده اش بيادگار گذاشته است. مطالعه کتابها و تبادل افکار با ديگران باعث شده بود از انشاي توانايي برخوردار شود و بسيار منطقي از مواضع اسلام و انقلاب دفاع مي کرد در طول زندگي اهل خوشگذراني و به چيز ديگري فکر مي کرد بهع عقيده او خوردن و خوابيدن و ديگر مسايل مادر ، تنها زندگي نبود او چيز ديگري را طلب مي کرد که ديگران قدرتش را براي درک آن ندارند بيشتر از آنچه که مطالعه در زندگي او باعث سرافرازي و افتخار مي شود دوستان او هستند که قريب باتفاق افراد خوب و متواضعي بودند که نشانگر بعد اخلاقي خانواده هايشان است. ورزش از جمله علايق ايشان بود و شبها را زود مي خوابيد و صبح زود بيدار شده و به ورزش و بدنسازي مي پرداختند.

بسکتبال رشته تخصصي ورزش او بود و در مسابقات مقطع دبيرستان مقام دوم را کسب کرد در زندگي با حوادث ناگوار زيادي روبرو بود اما سر انجام خداودند شهادت را براي او برگزيد و با اين خصوصيات و جزئيات بود که به جهاد رفت مدتي را که بعد از اعزام در ايلام مي گذراند تحت آموزشهاي سخت روح و جسم وي آماده ي غواصي مي بيند چند ساعت قبل از عملياتي که تنها عمليات ايشان بود عقد اخوت مي بندند . روحهايي که آماده پرواز بودند مشخص بود باران اشک از ديدگان بچه ها سرازير بود و در گوشه اي وحيد ديده مي شد که گويي با اشک چشم غبار روي خود را مي شويد با ناله هايي از شوق ديدار معبود سر به سنگر مي کوبيد و با آن روح پاک و بي آلايش به درگاه خدا راز و نياز مي کرد و مي گفت: العفو ... العفو ... .

در شب عمليات با اينکه هم دوره امدادگري را ديده بود و هم کمک آرپي جي زن بود بنا به صلاحيتهايي که داشت پيک فرماننده دشته مي شود و پس از رجعت از عمليات در زير آتش گلوله ها و ترکش خمپاره همراه با چند ايثارگر ديگر مشغول عقب کشيدن چند زخمي و شهيد مي شوند که اصبت ترکشي به کمر و در نتيجه قطع نخاع باعث مي شود از ادامه راه امتناع ورزد ديگر صبح صادق بر دميده بود ولي گويي صدايي از وحيد بگوش نمي رسد آري ترکش ديگري خون سرخش را از ميان موههاي سرش به صورت ريخته بود و بدين وسيله روح بلندش بسوي لقاءالله پواز مي کند.

خورشيد طلوع کرده بود که جسد بي جان وي و چند تن ديگر از دوستان و همرزمانش در زير تابش مستقيم آفتاب گرم جزاير مجنون در ميان آبهايي که تاکنون شهداي زيادي را طعمه ي خود کردهد بود بعنوان سند جنايت سياستهاي استعمارگرانه ابر قدرتها و جنايتکار بچشم مي خورد و در 26/5/66 روح پر فتوحش در خيابانهاي زادگاهش تشييع و برگرد ضريح حضرت رضا (ع) طواف داده مي شود و آخرين جمله شهيد است که نشانگر استقامت در راه هدفش است :

«اگر من شهيد شدم ، به مادرم بگوييد براي من گريه نکند و ناراحت نباشد».